โลภมากลาภหาย

โลภมากลาภหาย

ครั้งหนึ่งสมัยพุทธกาล ณ วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี ขณะพระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่นั้นได้ทรงเอ่ยถึงภิกษุณีผู้หนึ่งนามว่า ถูลนันทา ผู้ไม่ประมาณตนในการบริโภคกระเทียมจนก่อความเดือดเนื้อร้อนใจแก่ชาวบ้านยิ่งนัก ได้นำอดีตนิทานขึ้นมาสาธกให้ฟังว่า…

เมื่อครั้งหนึ่งขณะพระโพธิสัตว์ได้เสวยชาติเป็นพราหมณ์ ได้มีภริยาและลูกสาว 3 นาง นามว่า นันทา, นันทวดี และสุนันทา เมื่อลูกสาวทั้งสามนั้นได้เป็นฝั่งเป็นฝาแล้วทุกนาง ฝ่ายพราหมณ์จึงเสียชีวิตลงและได้เกิดเป็นหงส์ทองคำที่มีความสามารถระลึกชาติได้

ในวันหนึ่งขณะหงส์ทองคำบินมายังบ้านของตนได้เห็นภริยาและลูกๆ ของตนนั้นมีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก ต้องทำงานรับจ้างผู้อื่นไปเรื่อยก็เกิดรู้สึกเวทนา จึงเข้าไปหานางพราหมณีผู้เป็นภริยาและบรรดาลูกสาวของตนแล้วเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นให้ฟัง แล้วสลัดขนของตนให้แก่ภริยาและลูกๆ ทั้งสามไปคนละหนึ่งอันจากนั้นก็บินกลับไป และทำอยู่เช่นนี้อีกหลายครา ไม่ว่าจะมาคราวใดก็จะสลัดขนตนให้แก่ภริยาและลูกๆ ทุกครั้งไป ทำให้ทั้งภริยาและลูกๆ ของตนไม่ต้องลำบากอีกต่อไป

ต่อมาด้วยความโลภนางพราหมณีจึงบอกกับลูกๆ ตนว่า “ลูกๆ จงจำไว้นะ หากคราวนี้เจ้าหงส์ทองคำนั่นบินมาอีกเมื่อใดก็ตาม ให้จับถอนขนออกเสียให้หมดทั้งตัว แล้วเราจะได้ทองมากขึ้น” ฝ่ายลูกทั้งสามนั้นไม่เห็นด้วยกับมารดาเท่าไรนัก แต่นางพราหมณีไม่ฟัง จนเมื่อถึงวันที่หงส์ทองคำบินมาอีกครั้งหนึ่ง ขณะที่หงส์ทองคำกำลังจะสลัดขนของตนให้แก่นางพราหมณีนั้น ฝ่ายนางพราหมณีรีบจับตัวหงส์นั้นไว้แล้วถอนขนออกจนหมดเกลี้ยง แต่เมื่อถอนจนหมดขนเหล่านั้นมิได้อร่ามตาเช่นเดิมกลายเป็นขนหงส์ธรรมดาเท่านั้น ที่เป็นเช่นนั้นเพราะหงส์ทองคำมิได้ให้ด้วยใจ

ฝ่ายนางพราหมณีนึกเสียดายหวังจะเลี้ยงหงส์ตัวนี้ไว้เพื่อรอให้ขนมันขึ้นมาใหม่อีกครั้งแล้วจะจับถอนใหม่ แต่เมื่อขนของหงส์ทองคำนี้ได้งอกกลับขึ้นมาใหม่เช่นเดิมแล้ว เจ้าหงส์ก็ได้บินหนีออกไปโดยไม่มาหานางพราหมณีและลูกๆ อีกเลย ทำให้นางพราหมณีและลูกทั้งสามจากที่กำลังร่ำรวยเป็นเศรษฐีก็เริ่มมีชีวิตตกต่ำกลับมารับจ้างผู้อื่นเช่นเดิม

พระพุทธองค์ เมื่อนำอดีตนิทานมาสาธกแล้วได้ตรัสพระคาถาว่า

   “บุคคลได้สิ่งใด ควรยินดีสิ่งนั้น เพราะความโลภเกินประมาณ เป็นความชั่วแท้ นางพราหมณี จับเอาพญาหงส์ทองแล้วจึงเสื่อมจากทองคำ”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า โลภมากมักลาภหาย

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *