นิทานอีสป เรื่อง สายสองคนกับเงาของลา

ในยุคที่มหานครเอเธนส์รุ่งเรือง ลาเป็นพาหนะที่ผู้คนนิยมใช้ในการเดินทางมากที่สุด มีชายคนหนึ่งจูงลาออกมานอกนครเพื่อที่จะเดินทางไปยังที่ต่อไป ระหว่างทางเขาได้เจอกับชายหนุ่มคนนึงเขาซึ่งเขาต้องการที่จะขอเช่าลาของตน

“ข้าอยากจะขอเช่าลาของเจ้าเพื่อใช้เดินทางได้หรือไม่?” ชายหนุ่มแปลกหน้าถามด้วยสีหน้าเว้าวอนที่อยากจะได้ลาร่วมเดินทางไปด้วย

“ข้าให้เช่าก็ได้แต่ข้าขอเดินทางไปด้วยนะ”

ชายแปลกหน้าคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบตกลง ยังไงซะเขาก็ได้ครอบครองลาส่วนเจ้าของก็เดินตามเท่านั้นจึงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ดังนั้นพวกเขาทั้งสองคนและลาหนึ่งตัวก็ออกเดินทางไปพร้อมกัน ระหว่างทางนั้นอากาศค่อนข้างจะร้อนเพราะอยู่ในฤดูที่แดดแรงนัก โดยเฉพาะในยามที่พระอาทิตย์ลงหัวเช่นนี้ ชายแปลกหน้าที่ขอเช่าลาจึงอยากจะนั่งพักเสียหน่อยแต่เนื่องจากต้นไม้ใบหญ้าไม่มีขึ้นให้เห็นในแถบนี้ เขาจึงคิดจะอาศัยเงาของลาเป็นที่พักพิง

“ท่านทำอะไร?” ชายหนุ่มแปลกหน้าถามขึ้นอย่างสงสัยเมื่อเห็นเจ้าของลากีดกั้นไม่ให้เขาได้เข้าไปนั่งในเงา

“ก็เจ้าขอเช่าแต่ลามิใช่ฤา หาใช่เช่าเงาลาไม่” คำตอบของเจ้าของลาทำให้ชายแปลกหน้าถึงกับงุงงง

ได้อย่างไรในเมื่อเขาเช่าลาแล้วเงาของลาก็ต้องเป็นของเขาด้วย ชายทั้งสองคนต่างไม่มีใครยอมใครในที่สุดก็เกิดการทะเลาะวิวาทขึ้น เจ้าลาอาศัยช่วยชุลมุนนี้วิ่งนี้ไปจนพ้นสายตา

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:
“เมื่อไม่ใช้สติเเละความรอมชอมต่อกันย่อมเสียประโยชน์ทั้งสองฝ่าย”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *