นิทานอีสป เรื่อง มัดแขนงไม้

ชาวนาผู้ยากจนประทังชีวิตด้วยการทำไร่ทำนา เขามีลูก ๆ หลายคนซึ่งแต่ละคนก็ชอบทะเลาะกันเป็นประจำ คุยกันได้ไม่ เกิน 5 นาทีก็ตีกันอีกแล้ว เขาเบื่อหน่ายที่จะมาฟังลูก ๆ ทะเลาะกันในเรื่องไม่เป็นเรื่อง แม้ว่าเขาจะเพียรอบรมสั่งสอนมาก แค่ไหนลูก ๆ ของเขาก็ไม่เคยฟัง เอาแต่เถียงกันร่ำไป

จนชาวนาผู้เป็นพ่อไม่อาจทนเพิกเฉยต่อไปได้จึงคิดที่จะออกอุบายบางอย่างขึ้นมาเพื่อทำให้ลูก ๆ ของเขาเกิดความสามัคคีกัน

“พวกเอ็งไปหาไม้แขนงมาให้ข้าสิ” พ่อเอ่ยขึ้นำทำให้ลูก ๆ ต่างพากันสงสัย

“พ่อจะเอาไปทำอะไรหรือ ไม้แขนงมันทำอะไรได้”

“ข้าบอกให้ไปเอามาก็ไปเอามาเถิด พวกเอ็งไปหามาคนละ 5 อัน”

ลูก ๆ ของชาวนาต่างพากันไปหาไม้แขนงมาคนละอันตามที่พ่อสั่ง เมื่อได้มาแล้วชาวนาสั่งให้พวกเขามัดมันเอาไว้รวมกันแล้วให้แต่ละคนลองมาหักดู ปรากฏว่าไม่มีใครเลยที่สามารถหักไม้แขนงมัดนี้ได้ จากนั้นชาวนาให้ลูกๆ แก้มัดและลองหักดูทีละกัน ซึ่งพวกเขาก็หักมันได้อย่างง่ายได้

“พวกเอ็งเห็นแล้วใช่มั้ย ถ้าพวกไม่เกิดความสามัคคีกันเหมือนไม้แขนงที่ถูกมัดไว้ เมื่อมีอันตรายอะไรเข้ามาแล้วพวกเอ็งไม่กลมเกลียวกันก็จะถูกทำลายได้ง่าย ๆ”

คติสอนใจจากนิทานอีสปเรื่องนี้:

“สามัคคีคือพลัง ความกลมเกลียวย่อมนำมาซึ่งความมั่นคง”

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *